| 03 września 2009
Być może rozmawiałeś już ze swoją partnerką o zaburzeniach wzwodu. I prawdopodobnie nie była to najprzyjemniejsza rozmowa w twoim życiu. Nic dziwnego. Nasza seksualność - nasze życie płciowe- są ważną częścią tego, co czyni nas mężczyznami. I jak każda inna ważna część naszego życia, kiedy nie przedstawia się tak jak byśmy chcieli, lub jak było w przeszłości, czyni nas nieszczęśliwymi. Niestety, brak poczucia szczęścia często przeszkadza w dyskusji, co pogarsza sprawę. W związku z tym, w jaki sposób tego uniknąć?
Spróbujmy się z tym zmierzyć, rozmowa z każdym - w tym z partnerem - na tak osobiste tematy może być trudna. Ale musimy być uczciwi. Większość z nas, jeżeli rozmawiało na temat seksu w przeszłości to czyniło to w kategoriach żartów i przechwałek. Większość z nas NIGDY nie prowadziło uczciwych i otwartych rozmów o życiu seksualnym. Jak większość rzeczy, traktujemy naszą seksualność za pewnik. Stąd nic dziwnego, że kiedy zaczynamy odczuwać utratę funkcji, pojawia się zakłopotanie oraz wiele negatywnych uczuć.
Niestety, te negatywne uczucia często utrudniają komunikację z partnerem. Z czasem, jeżeli komunikacja nie ulega poprawie często udajemy, że pożycie seksualne nigdy nie istniało. To wszystko sprowadza się do jednego prostego faktu. Jedną z najważniejszych rzeczy, jakie możemy zrobić walcząc z zaburzeniami wzwodu, bez względu na czas ich występowania lub wiek jest rozmowa o nich z naszą partnerką. W związku z tym jak zacząć?
Kilka podstawowych reguł
Oskarżanie - gra bez zwycięzcy
"Ja"
Co jeszcze
Co dalej
Kilka podstawowych reguł
Często słyszymy stare powiedzenie, że "do tanga trzeba dwojga" Dziwną rzeczą jest to, że kiedy pierwszy oraz ostatni raz doświadczyłeś zaburzeń wzwodu - twoja partnerka także się z tym spotkała. Dlatego jedną z najważniejszych pierwszych kroków jest rozmowa o tym, co się dzieje. Prawdopodobnie twoja partnerka już i tak to wie.
Kolejną rzeczą, o jakiej należy myśleć jest fakt, że twoja partnerka prawdopodobnie odczuwa wiele negatywnych, trudnych emocji. Ale spróbuj zgadnąć jakich? Mogą mieć zupełnie inny charakter od twoich. Często zdarza się, że partnerki mężczyzn z zaburzeniami wzwodu myślą w następujący sposób:
- "On już mnie nie kocha"
- "On już mnie nie pragnie"
- "Jestem zbyt stara/nieatrakcyjna"
- "On musi mieć romans"
Oczywiście, prawdopodobnie nie masz ŻADNEGO z tych odczuć. Ale co będzie myślała twoja partnerka, jeżeli nie będziesz rozmawiał? W międzyczasie, ty także możesz doświadczyć wielu negatywnych uczuć:, Ale jeżeli zatrzymasz je w sobie, twoja partnerka prawdopodobnie nie będzie mogła cię wspomagać. Tylko nieliczne z naszych partnerek mogą czytać w myślach (mimo że niektóre na pewno by chciały).
Do Góry
Oskarżanie - gra bez zwycięzcy
To smutny fakt, że najpowszechniejszą odpowiedzią na stres jest rozpacz i próba oskarżania. Żyjemy w kulturze, która wzmacnia ten komunikat. Niestety, to nie pomaga w wystarczającym zakresie - szczególnie, gdy rozmawiamy o zaburzeniach wzwodu. Niekiedy, gdy jesteśmy zakłopotani oraz wściekli, popełniamy błąd polegający na oskarżaniu innych za tą sytuację. I ktoś oskarża nas, naszą naturalną reakcją jest obrona i gniew. To powoduje, że spirala negatywnych emocji nakręca się. Ja cię oskarżam - ty się złościsz, oskarżasz mnie - ja się złoszczę... to oczywiście nie poprowadzi do rozwoju relacji opartej na miłości. Co możesz zrobić, aby przerwać łańcuch wzajemnych oskarżeń?
Do Góry
Burza wokół "Ja"
Jedną z najskuteczniejszych metod przerwania łańcucha wzajemnych oskarżeń jest tak zwana metoda komunikatów "ja". Czym jest komunikat "ja" To informacja o sobie. Jak w następujących zdaniach:
"Ja czuję..."
"Ja nie lubię..."
"Ja jestem zaniepokojony ..."
Te komunikaty różnią się od komunikatów "ty", które niestety często przypominają poniższe:
"Ty nie powinieneś..."
"Ty nigdy nie ..."
Komunikaty te prawie zawsze mają na celu zdenerwowanie kogoś oraz atak na kogoś. Z drugiej strony trudno jest mi oskarżać ciebie o to, że mówisz o sobie. W związku z tym spróbuj.
Do Góry
Co jeszcze
Jest kilka wskazówek, o których należy pamiętać. Nie próbuj rozpoczynać rozmowy, gdy ty lub twoja partnerka jesteście zmęczeni, nie czujecie się dobrze lub po spożyciu alkoholu. Spróbuj znaleźć czas, gdy żadne z was nie jest zajęte innymi problemami, gdy nic nie będzie wam przeszkadzać. Nie bój się rozpocząć rozmowy od przeprosin, jeżeli jest za co przepraszać.
Pamiętaj, pod koniec dnia nie jest do końca ważne, kto ma rację. To, co ma znaczenie, to, aby żadne z was nie czuło się winne! Na koniec pomyśl, co rzeczywiście chcesz osiągnąć. Jeżeli twoim celem jest poprawa lub przywrócenie relacji seksualnych to przemyśl, co chcesz powiedzieć. Czy chcesz rozpocząć nową terapię? Porozmawiaj o tym z partnerką. Posłuchaj jej myśli i trosk. Będziesz zadowolony, jeżeli to zrobisz..
Co dalej
Jeżeli zadecydowałeś na poszukiwanie pomocy lekarskiej, powinieneś omówić to z twoją partnerką. Jeżeli twoja partnerka zechce, to pozwól jej na towarzyszenie tobie w czasie wizyty lekarskiej. W ten sposób twoja partnerka dowie się osobiście o tym, co lekarz ma do przekazania o zaburzeniach wzwodu oraz o najlepszych dla ciebie możliwościach leczenia. Pamiętaj, im więcej twój partner będzie rozumiał, tym łatwiej będzie wam obojgu. Pamiętaj, największym narządem seksualnym, jaki posiadamy jest nasz mózg!
Do Góry
Pamiętaj, twój lekarz jest najlepszym źródłem informacji o twoim zdrowiu. Proszę skonsultować się z lekarzem, jeżeli masz jakiekolwiek pytania dotyczące twojego zdrowia, dolegliwości lub leków.
źródło:levitra.pl
